Gambia

Gambia jest niewielkim państwem w zachodniej Afryce. Na mapie wygląda jak wąski przesmyk wciśnięty w znacznie większy Senegal. Stolica, Bandżul, to prawdziwa ostoja afrykańskiego folkloru. Miejscowe targi i uliczki tętnią życiem. Kraj jest bardzo przyjazny dla turystów, którzy wychwalają gościnność jego mieszkańców.

Jedno z najmniejszych państw afrykańskich, Gambia, ma długość około 300 km i szerokość zaledwie 35 km. Z trzech stron graniczy z Senegalem, a od zachodu z Oceanem Atlantyckim. Przeważającą część powierzchni pokrywa alu-wialna nizina, osiągająca wysokość do 100 m n.p.m. Wzdłuż całego kraju płynie Gambia, która dzieli go na dwie prawie równe części. Meandrując, rzeka ciągnie się przez 450 km i uchodzi do Oceanu Atlantyckiego. Jest bardzo ważnym czynnikiem ekologicznym kształtującym zbiorowiska roślinne. W zależności od stopnia zasolenia rzeki wzdłuż jej brzegów pojawia się roślinność odporna na zasolenie albo typowo słodkowodna. Wzdłuż dolnego biegu rosną zbiorowiska namorzynowe. Podłoże jest tam muliste, w czasie przypływów zasilane wodą morską. W porze suchej fale słonej wody docierają nawet 150 km w górę rzeki. Na granicy między strefą zasoloną a słodką rosną pasy trzciny, a wzdłuż górskiego biegu rzeki ciagna się lasy galeriowe.
Pełna nazwa: Republika Gambii Nazwa oryginalna: Republic of the Gambia
Powierzchnia: 11 300 km2 Stolica: Bandżul
Główne miasta: Serekunda, Brikama, Bakau, Farafenni, Sukuta Głowa państwa i szef rządu: od 1996 r. Yahya Jammeh Ustrój polityczny: republika Eksport: orzeszki ziemne, olej palmowy, ryby
Jednostka monetarna: 1 dalasi = 100 bututów a wzdłuż górnego biegu rzeki ciągną się lasy galeriowe

Trochę historii
Do połowy XV w. na obszarze dzisiejszej Gambii istniały lokalne władztwa, które okresowo uzależniały się od państw sudańskich. Kolonizację terenów rozpoczęli w połowie XV w. Portugalczycy, którzy otwierali na wybrzeżu i w głębi lądu nad rzeką faktorie handlowe. Wybrzeże znane było głównie z handlu niewolnikami. Pod koniec XVI w. kontrolę nad handlem przejęli Francuzi i Brytyjczycy. W 1661 r. wybudowano fort Saint James, który do końca XVII w. był centrum handlowym Gambii. W 1816 r. kraj stał się kolonią brytyjską. Głównym ośrodkiem było miasto Bathurst (obecnie Bandżul). W latach 1821-66 Gambia znajdowała się w składzie kolonii brytyjskiej Sierra Leone. W 1889 r. zostały ustalone na konferencji paryskiej granice państwa, które uzyskało niepodległość w 1965 r. jako członek brytyjskiej Wspólnoty Narodów. W 1970 r. proklamowano republikę.

Atrakcje turystyczne
Do Gambii najlepiej przyjechać między listopadem a marcem. Jest wtedy sucho i w miarę chłodno. Jedynie wiatry nanoszące pył z Sahary nieco utmdniają życie. W grudniu rozpoczyna się sezon handlowy, który kończy się przed nastaniem pory deszczowej. Jest to doskonała okazja, by poznać miejscową ludność i folklor. Do najbardziej widowiskowych należą targi w Bandżulu, na wyspie oddzielonej od kontynentu wąskim przesmykiem.
Największym miastem w Gambii jest Serekunda. Na ulicach panuje ustawiczny ruch i kwitnie handel. Kilka kilometrów dalej, na wybrzeżu, znajdują się ośrodki wypoczynkowe z siecią hoteli i restauracji.
W położonym najbardziej na północ Bakau jest piękny ogród botaniczny założony w czasach kolonialnych. Jego największa atrakcja to staw z krokodylami.


Dzika przyroda
Rezerwat przyrody Abuko należy do najlepiej utrzymanych obszarów chronionych w zachodniej Afryce. Zajmuje jedynie 105 ha. Rośnie tu nadzwyczaj bujna i różnorodna roślinność. Przepływający przez Abuko strumyk sprzyja rozwojowi zbiorowisk przybrzeżnych i sawannowych. Żyje tu około 270 gatunków ptaków. Można też spotkać hieny, lwy, małpy, jeżozwierze, krokodyle i najrozmaitsze węże. Rezerwat Tanji stanowi schronienie dla około 300 gatunków ptaków, również migrujących z Europy. Można tu podziwiać przybrzeżne laguny i zbiorowiska namorzynowe. Ze względu na liczne szlaki, bujną wegetację i duże prawdopodobieństwo spotkania z małpami warto też odwiedzić park Bijolo.